Penguen kolonisi, her zamanki gibi beslenmek için okyanusa doğru ilerlerken, içlerinden biri aniden yön değiştiriyor. Sürü denize yaklaşırken o, tam tersine dağlara doğru yürümeyi tercih ediyor.
İşte milyonlarca insanı tekrar, tekrar izleten an tam da burası. Penguenler doğaları gereği sürüyle hareket eder. Hayatta kalmaları buna bağlıdır. Soğuk, açlık ve avcılar karşısında birlikte olmak zorundadırlar. Okyanus onlar için yiyecek demektir, yaşam demektir. Bu yüzden belgeseldeki bu sahne, izleyicinin zihninde bir soru işareti yaratıyor: Neden?
Bilimsel olarak bakıldığında, bu tür davranışların farklı nedenleri olabilir. Yön duygusunun şaşması, hastalık, stres ya da koloni içindeki hiyerarşik baskılar… Ancak sosyal medyada bu penguen artık bir hayvan değil, bir simgeye dönüştü. Çünkü insanlar o görüntüde kendilerini gördü. Herkesin aynı yöne yürüdüğü bir dünyada, ters istikamete giden biri her zaman dikkat çeker.
Sürü güvenlidir ama kalabalık aynı zamanda boğucudur. Yanlış da olsa çoğunlukla birlikte hareket etmek, yalnız kalmaktan daha kolaydır. O penguen ise güvenli yolu değil, bilinmezi seçiyor.
Denizi değil, dağları… Kalabalığı değil, yalnızlığı, belki de bu yüzden video bu kadar paylaşıldı.
Çünkü birçok insan kendini hayatının bir yerinde o penguen gibi hissetti. Herkesin “doğru” dediği yöne yürürken durup düşünen, yön değiştiren ya da kalabalığın içinde kaybolmak istemeyen insanlar, bu sahnede sessiz bir cesaret gördü. Elbette belgesel bir motivasyon filmi değil. Penguenin yürüyüşü bir başkaldırı da olmayabilir. Ama sosyal medyanın gücü tam da burada devreye giriyor.
Görüntüler anlam kazanıyor, sembole dönüşüyor, kolektif bir duyguya tercüman oluyor. Sürüden ayrılan o penguen, bize büyük bir şey anlatmıyor belki. Ama küçük ve çok tanıdık bir duyguyu hatırlatıyor: Herkesin aynı yöne gittiği yerde, bazen durup “Ben gerçekten nereye gidiyorum?” diye sormanın cesaret istediğini ve bazen, bir penguenin ters yöne yürümesi, milyonlarca insanın iç sesine tercüman olabiliyor.