ÖZEL HABER / Mehmet Rumet SOYLU – Veli BALTACİ
1970 yılında Kars’ta doğan Asya Koşal’ın hayatı, 1999 Marmara Depremi’nde sadece 45 saniyede altüst oldu. O büyük felakette kızını ve oğlunu kaybeden Koşal, aynı zamanda iki ayağını ve bir kolunu da yitirdi. Hayata tutundu, tek elle ördüğü ilmiklerle UNESCO’dan ödül aldı.
HAYATINI ELİNE ALDIĞI ÖRGÜ DEĞİŞTİRDİ
Yaşadığı acıyı ‘bir varmış, bir yokmuş gibi’ sözleriyle anlatan Asya Koşal, “O günleri kapkaranlık bir tünel olarak tarif ediyorum. Ancak o karanlığın içinde umudu aramaktan hiç vazgeçmedim. Mumlar yaktım, lambalar yaktım. Tırnaklarımla kazıya, kazıya o ışığa ulaştım. Bugün eğer bir noktaya gelmişsem azmin ve inancın bir sonucu olarak görüyorum. Depremin ardından uzun yıllar hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir süreçten geçtim. Hayatımı değiştiren dönüm noktasını ise örgüyle tanışma oldu. Ailemden gördüğüm örgüyü denemek için elime şiş aldığımda, imkânsız sandığım bir şeyi başardığımı fark ettim” dedi.
TÜM İMKANSIZLIKLARI ELİNİN TERSİYLE İTTİ
Kesik uzvuyla ilmek atabildiğini gören Koşal, “O an, bir ses bana ‘yapabilirsin’ dedi. Zamanla sadece şişle değil, tığ ile de örgü yapmayı başladım. Tüm imkansızlıklara rağmen kendimi geliştirerek birbirinden özel ürünler ortaya çıkarmaya çalıştım. Daha sonra sosyal medyada paylaştığım videolarla kısa sürede binlerce insana ulaşabildim. Yurt içinden ve dışında büyük ilgi gördü çalışmalarım. Sevgili Derya Baykal’ın sunduğu televizyon programına katılarak, hayatım ve çalışmalarım hakkında daha geniş kitlelere ulaşmaya çalıştım. Bugün, kendimce hem üretmeye hem de ilham vermeye devam ediyorum” diye ifade etti.
YAŞAYAN İNSAN HAZİNESİ
Sonradan engelli olmanın verdiği sıkıntının çok başka olduğunu söyleyen Asya Koşal, “2024 yılında UNESCO tarafından ‘Yaşayan İnsan Hazinesi’ ödülüne layık görüldüm. Bu başarı, benim için önemli bir motivasyon aracı oldu. Sadece kendi hayatımı yeniden kurmakla kalmak istemedim. Bu anlamda benim gibi sonradan engelli olan birçok kadına da umut oldum. Kendim geliştirdiğim özel tığlarla kadınlara eğitim veriyorum. Zira, ‘kadın isterse başaramayacağı hiçbir şey yoktur’ bence. Ve bu durum ancak büyütülmüş bir dayanışma ile geniş kitlelere ulaşabilir” dedi.
“UMUDU YAYMAYI GÖREV EDİNDİM”
Hayatta var olabilmenin çok kıymetli olduğunu söyleyen Koşal, “Hayat kolay değil, çok zor. Ama o hayatı kaliteli ve kıymetli yaşamak herkesin hakkı diye düşünüyorum. Ülkemiz, biz bireysel engellilere yeterince uygun şartlar sunmuyor maalesef. Ama umudumuzu yitirmiyoruz. Bu anlamda ‘motivasyon’ konuşmalarıyla, farklı şehirlerde insanlarla buluşmaya çabalıyorum. Özellikle depremzede bireylerle bir araya gelerek kendi deneyimlerimi paylaşıyorum. Kendi yaralarımla başkalarının yaralarına dokunmaya çalışıyorum. Bu anlamda ‘umudu yaymayı kendime görev edinmiş durumdayım’ dedi.
KARANLIĞA MUM YAKMAK
Diyarbakır’a ilk kez geldiğini söyleyen Asya Koşal, “Sevgili Sergen Sucu’nun daveti üzerine Diyarbakır’a geldim ve kente hayran kaldım. Ben de aslen Karslıyım. Coğrafyaya yabancı değilim ama Diyarbakır bir başka cezbetti beni. Pazar gününe kadar, ziyaretçi ve dostları Zerzevan Konağı’nda ağırlayacağım. Hayata dair vereceğim en önemli mesaj da; “Hayat zor ama nefes aldığımız sürece umut hep var ve Karanlığa küfretmektense bir mum yakmak en güzelidir, demek olsun” diye konuştu.
