ÖZEL HABER-Ceren AKYIL
Diyarbakır’ın merkez Sur ilçesinde yer alan Sobacılar Çarşısı, geçmişte kış aylarının yaklaşmasıyla birlikte üretim ve hareketliliğin yoğun şekilde hissedildiği mekânlar arasında yer alıyordu. Soğukların başlamasıyla birlikte soba siparişleri artar, çarşıda çekiç ve sac sesleri eksik olmazdı. Ancak doğal gazın günlük hayatımızda yaygınlaşmasıyla birlikte soba kullanımı giderek azaldı.
Bir zamanlar evlerin vazgeçilmezi olan soba, bugün edebiyatımızda ve hafızalarımızda daha çok nostaljik bir imge olarak yer bulmaya başladı. Babadan kalma mesleğini tam 56 yıldır sürdüren soba ustası Ramazan Mungan ise geçmişten bugüne sobacılığın geçirdiği dönüşümü ve bugün gelinen noktayı anlattı.
“DİYARBAKIR’DAN NUSAYBİNE KADAR SOBA SATARDIK”
63 yaşındaki Mungan, babasının kentte ilk olarak sobacılığa başlayanlar arasında olduğunu belirterek, “Babamın lakabı Sobacı Hacı Yaşar idi. Ben de 7 yaşındayken bu mesleğe başladım. Şimdi ise oğlumla devam ettiriyoruz. Diyarbakır’ın ilçelerinden Nusaybin’e kadar soba ve çeşitlerini toptan verirdik. Ancak doğal gaz ve elektrikten dolayı işimiz yüzde 90 düştü.” dedi.
“EYLÜL-OCAK AYLARINDA HAREKETLİLİK OLMASI GEREKİYORDU”
Mungan, babadan kalan meslek gereği, imkânları dâhilinde soba dışında sac işleri de yaptıklarını kaydederek, “Normal şartlarda eylül ile ocak ayları arasında yoğun bir tempoda çalışmamız gerekirken, şu an bu hareketlilik ne yazık ki yok. Satış olmasa bile hazırlık yapmaya devam ediyorum. Odun sobası, ocakbaşı davlumbazı, havalandırma boruları ve yemek ocakları üretiyorum. Yaz aylarında ise yaklaşık 20 çeşit mangal yapıyorum” diye konuştu.
