Analiz-Mehmet TÜRK
Amedspor kaybetti mi? Hayır.
Liderliğini kaybetti mi? Hayır.
Zirvede mi? Evet, hem de en yakın rakibine 3 puan fark atarak.
Ama Erzurum deplasmanında Amedspor’a kaybettirilmek istenen şey yalnızca 3 puan değildi.
Mbaye Diagne’nin yokluğu, bu maçın başlama düdüğüyle birlikte Amedspor’u bir adım geriye itti. Diagne sadece gol atan bir santrfor değil rakip savunmayı bozan, en az üç oyuncuyu oyundan düşüren, varlığıyla alan açan bir güç. Gol atmadığı maçlarda bile galibiyetin gizli mimarı. Onun olmadığı Erzurum maçında Amedspor ileri uçta adeta silahsızdı.
Yeni transfer Hasani istekliydi, mücadele etti, ama bu lig başka bir lig. Adaptasyon zaman ister. Diagne’nin yokluğu telafi edilemedi, bu net. Soğuk hava, savunmadaki eksikler, stoper hattındaki kırılganlık… Bunlar futbolda olur, bunlar kabul edilebilir. Ama kabul edilemeyecek olan başka bir şey vardı.
Hakemler.
Erdem Mertoğlu, Ramazan Ufuk Avdaş, Mehmet Şengül…
Üç isim, ama tek bir duruş. Hep Erzurumspor’dan yana.
Verilmeyen penaltı Amedspor’un kaderini etkiledi. Kahraman Demirtaş ve Murat Uçar’a gösterilen kırmızı kartlar ise maçın fişini çekti. O dakikadan sonra sahada futbol değil, bir infaz vardı. Amedspor, 9 kişiyle, adeta kasap dükkânında doğranan bir kuzuya çevrildi.
Yetmedi…
Bu kırmızı kartlarla Amedspor’un sadece o maçını değil, gelecek haftalardaki mücadelesini de gasp ettiler. İki önemli oyuncusundan yoksun çıkacak Amedspor’un önünü kesmek istediler. Açık konuşalım: Bu, tesadüf değil.
Trendyol 1. Lig’de sanki görünmez bir ittifak var. Takımlar, federasyon, Merkez Hakem Komitesi…Sanki hepsi aynı yerden bakıyor: Amedspor’a karşı.
Her hafta verilen cezalar, her hafta artan baskı, her hafta biraz daha can yakma çabası. Gözle görülen, inkar edilemeyen bir düşmanlık var. Tepeden tırnağa organize bir yıpratma operasyonu gibi.
Ama unuttukları bir şey var.
Amedspor bu liglere güllük gülistanlık yollardan gelmedi. Bu kulüp, her zorluğun içinden geçerek buraya geldi. Baskıyla, engellemeyle, yok sayılmayla büyüdü. O yüzden bu da geçer. Amedspor yine ayağa kalkar. Amedspor yine yoluna devam eder. Ve evet, Süper Lig’e çıkar.
Yönetimin yapması gereken bellidir: Sinan Kaloğlu’na güvenmek. Eksikliği hissedilen mevkilere nokta atışı transferleri bir an önce yapmak. Gerisi mi?
Gerisi bu takımın yüreğinde var zaten. Ne hakemler durdurabildi bugüne kadar,ne de karanlık odaklar…Amedspor yürür. Engel olanlar sadece tarihin utanç sayfalarında yerini alır.
Bitirsin Amed tê…
