Faruk BALIKÇI yazdı
Haksızda değiller, geçtiğimiz yıl süper lig’e yükselen ve oynadığı futbolu ile göz dolduran 10 maçta sadece bir mağlubiyeti bulunan Amedspor’un bu formu herkesi şaşırttı. Nasıl olurda düşük maliyetli ve süper lig’in yeni takımı zirvede yer alıyor. Amedspor’un elinde sihirli bir değnek yok. Süper Lig’e giriş yapan Amedspor, EM TÊN (biz geldik) şiarıyla adım attı. Sözlerini tuttular gerçekten geldiler.
Amedspor dillerden düşmüyor. Peki? Nasıl oldu da düşük maliyetli bir futbol takımı birden ülkenin en çok konuşulan takımı haline geldi. Aidiyet ve sözde değil özde Halkın takımı olmak. Futbolcusundan, yönetimine, beyaz yazmalı ve ellerinden tesbihlerle dua eden annelerle, taraftarlarına, yediden yetmişe her kesin aidiyet hissetmesi. Amedspor’un tüm futbolcularında da bu aidiyet hissedildi. Onları sahada hırslandıran, koşturan bu azim ve aidiyet bağıdır. Yani herkesin peşinden koştuğu para değildir. Sanki Amedspor futbolcuların elinde birer cetvel ve pergel varmış gibi sahayı milim milim hesaplayarak oynayıp gol atıyor. Bunun matematiksel ismi nedir bilemem. Ama tekniksel ismi Amedspor’dur. Her futbolcunun kendini Amedspor’da bulması, Amedspor ben demek, ben demek Amedspor demek. Bu aidiyet hissi kartopu misali gibi yuvarlanarak milyonları buldu. Ve o kar hiç dinmedi. İşte Amedspor’u buraya kadar taşıyan bu aidiyet bağıdır. Halkın takımı olmaktır.
Eyüpspor maçında bir Analiz hocası ile sohbet ediyordum. Amedspor’un daha çok defansta çevre kontrolü yapmadığı gerekçesiyle gol yediğinden yakındım. Teknik Direktör Besnik Hasi’nin de en çok bu konu üzerinde durduğunu ve görüntüleri izleterek bunu futbolculara anlattığını ifade etti. Önümüzde Galatasaray ile derbi bir maç var. Derbi olduğunu ben değil tüm sporseverler söylüyor. Galatasaray’ın atak bir futbol oynadığı biliniyor. Bu karşılaşmada Amedspor’un Galatasaray karşısındaki her atağında çevre kontrolü uygulaması halinde Galatasaray’ın zorlanacağını tahmin ediyorum. Amedspor’un da bu maçı alması sürpriz olmayacaktır. Çünkü kartopu devam ediyor.
