Sosyal medyada rastlamıştım şu vurguya; “Diyarbakır’da kurulan bir spor kulübünün ilk adının Turanspor olması son derece anlamlıdır.
Çünkü bölge, tarih boyunca Turan yurdudur. Bu ad, Diyarbakır’ın sosyal hafızasında Türk ve Turan kavramlarının yabancı değil, doğal bir yere sahip olduğunu gösterir.”(www.turksolu.com.tr, 21 Mayıs 2026)
Peki şehrin bir amatör futbol kulübü üzerinden yukarıdaki yazıldığı gibi bir ideolojik arka planı var mıdır? Hadi gelin işin aslına yakın tarihine bir bakalım…
Bir süredir kapalı olan son bir kaç yıldır Fırın-ci adıyla ünlenen Suriçindeki şimdilerde arsa olan eski çarşı karakolunun karşısındaki malum lokantanın yerinde bir zamanlar şehrin güzide mekânlarından “Vahapağa Hamamı” vardı. Eski adı “Bağdat Caddesi” olan şimdilerin Suriçinin iki ana arterinden biri Gazi caddesinin prestijli bir mekanıydıVahapağa hamam.
Hamamın bulunduğu sokak “Manav Sokak” adıyla müsemmaydı. Sokağın girişinde hamamın sahipleri olan “Meyveci Yaşar”ıntezgahı olmasından dolayı sokağa “Manav” adı verildiği söylenir. Ve hamam da Yaşar ve Fahriye Öner hanıma aitti.
İşte o çiftin ortanca oğlu kurmuştu şehrin iki gazoz imalathanesinden biri olan “Turan Gazozları”nı.
İşletme kurucusunun adı Turan’dan dolayı tabii ki. Gazozhanenin iki ustası Antepli ve hamamın külhan bölümü de imalathane olarak işlevlendirilir. Külhan bölümünün bekçisi ise Dersimli bir Alevidir. Yani bölge coğrafyasının sakinlerinin bir nevi paydaşlığı…
Turan gazozlarının bmc kamyonetle dağıtımını yapan dönemin Kahveciler oda başkanı ve Melikahmetspor futbol kulübün de başkanı olan Urfalı Mustafa Öcal’a birgün imalathane sahibi Turan der ki; “Senin şu kulübe söyle, kabul ederlerse biz forma sponsoru olalım diğer giderlerini de karşılayalım, ama ismini de ‘MelikahmetTuranspor’ yapsınlar”.
İşte bundan tam 58 yıl önce 1968’de kurulan “Melikahmet spor kulübü”nün forma sponsoru Turan gazozları olunca adı “MelikahmetTuranspor”olur takımın adı…Zaten dönemin koşulları gereği bir amatör futbol kulübünün de aradığı böyle bir destektir ve hemen kabul edilir.
İlk antrenörleri de Qırpıx Salih’tir. Malum Diyarbekir hemen her ferdine bilinir bir özelliği nedeniyle lakap takmakta ustadır. Salih’e de düşen qırpıx olur. Ama bu antrenörlük bir yıl sürer. Sonraki yıl Bitlisli Çortî Nurettin olur antrenör. Takımın forma rengi de kırmızı beyaz’dır.
İşte yarım asırdan fazla bir zaman sonra onca badireyi atlatıp süper lige çıkan ve şimdilerde taraftar ya da karşıt hemen herkeslerin acaba süper lig macerası nasıl yürüyecek diye ilgi ve merakla beklediği Amedspor’un ilk kuruluş öyküsü Kahveci Hasan’ın kahvesinde kurulma kararı ile böyle başlıyor.
