Benim dert ettiğim yegane "politika", yıllardır hayatımıza kasteden çatışmalı sürecin devre dışı kalmasıdır. Bu yüzden de eli kalem tutan herkesin (olumlu/olumsuz) sözünü söylemesi gerekiyor. Ancak bizdeki entellektüelin "barış meselesi" üzerine ne esaslı bir okuması ne de çözüm odaklı doğru dürüst bir niyeti var. Yıllardır bu böyle. Yetiştiği soğuk savaş dünyasının literatürüne iman etmiş durumda. Tastamam budur!
Artık ölümlerin yaşanmadığı bu arami zamanda; handiyse savaşın bittiğinden habersiz Japon askerlerine dönmüş durumdaki bu eli kalem tutan zihniyetin (de) bir şekilde dönüşme (normalleşme) şansının doğması... Yarım asrı bulan çatışmalı sürecin nihayetlenip yeni bir dönemin kapılarının aralanacak olması... Bu bile -tek başına- hepimiz için büyük bir nimettir. Bu iyi kötü yürüyen sürecin; eksik söküğünü eleştirel bir paradigma üzerinden değerlendirip, enine boyuna tartışarak elbet, bu büyük şansı (nimeti) baştacı etmek hepimizin görevidir çünkü.
*
Ez cümle: Elinde silah olanların başlattığı bu barışçıl sürece (ji bona Xwedé!*), eli kalem tutanlar (entelektüeller) gölge etmesin artık.
*Allah için!
