Her şey iş değişikliği heyecanıyla başladı. Son kışlara göre daha soğuk, sonbaharlara göre gür otlu yağışlı bir bahar sonrası, yaz aha sıcak olacak mıydı? Kırlar sararmaya başlamıştı. Yaz Haziran’ın inişli çıkışlı sıcaklarıyla geldim diyordu. Bu geliş mevsimlik işçiliğin de habercisiydi.
Bu defa Ege ye gidecekti. Telefonda ki simsar ona iş teklifi yaparken ‘bu defa İzmir’de çok değişik ve heyecanlı bir iş var’ derken, her yaz yasadığı iş yoğunluğu ve tehlikeleri ile yüzleşiyordu.
Ve ‘yaz sen neden geldin’ diye kendi kendine sitem ediyordu. Her yaz, hangi işe başlamışsa sigortası yapılmamıştı. Her yaz, hangi işe başlamışsa kimliğinden dolayı dışlanmıştı. Her yaz, hangi işe başlamışsa hakkını tam alamamıştı. Bu yaz bu ‘hangi’lerden hangisi değişecekti?
Telefon açan adam bir kaç gün sonra tekrar aradı. “Bu defa ailenle değil, yalnız gel” demesine karşın “Bu işe ailemle çalışmak zorundayım ‘derken, “Onlara göre bir iş değil’ demişti. “Ama benimle kış geçmez!” “Bu yıl yevmiyen daha fazla olacak. Onları yine fındığa gönderebilirsin.” Onları bir başına fındığa gönderemezdi. Ya onlar evden oturacaklar ya da çalışacağı yere yakın bir yerde onlara iş bulacaktı.
Acaba nasıl bir işe gidiyordu? Cevabını bulamadan ailesini bu defa memlekette bırakarak, kendisi gibi birkaç mevsimlik işçiyle Ege’nin en büyük kendine yol aldı. Otogarda onları karşılayan adam resimde çalışacakları boş araziyi göstererek hızlıca uzaklaştı. O boş arazide ne yapacaklardı?
Merakı daha da artıyordu. Araziye vardıklarında onları bir sürpriz bekliyordu. Bu sürprizi onları minibüste bekleyen adam açıklıyordu. “ Sizleri denizde midye toplamaya götürüyoruz.” Denizde midye toplamak? Hayatında ne denize girmişti ne de midye görmüştü.
Denizi hep uzaklarda görmüştü. Bir kaç defa nehirde yüzme denemeleri dışındaderin sularla bir işi olmamıştı. Şimdi denizde midye çıkaracaktı. Onları deniz kenarına getirdiler. Minibüsten aceleyle karma karışık indiler. Bir daire şeklinde sıralandılar. Üstünde baştan sona siyah tek renkli elbise olan adam
“ Sizlere deniz içinde dalmayı öğreteceğim. Midyelere ulaşmak için dalmanız da gerekiyor. Endişelenmeyin. Çok kolay bir iş. İlk gün dalarken ben sizinleyim ”diyordu ince bıyığının altında gülerek. “ Kolay dediği ilk defa yapacağı bir işti. Ve ilk defa yapılan hiç bir iş asla kolay olamazdı. Ailesi memlekette kalmıştı. Dönüp başka bir yere gitmesi hem zaman kaybı hem de maddi kayıp demekti. Her şeye rağmen çalışmalıydı. Yoksa kış kırana geçecekti. Birçok kişi işi kabul etmedi. Çünkü onlar da onun gibi ne denize girmişlerdi, ne de midye görmüşlerdi. O ise zorunlu kabul edenlerdendi. Kabul aşamasındayken ederken en küçük kızı karşısında inci beyazı kırık dişleriyle gülüyordu.
Akşam kirli ve nemli bir binada konakladılar. Sabah denizin mavisiyle uyandılar. Orada çalışmak eğlenceli olabilirdi. Minibüsle midye çıkaracakları yere götürüldüler. O mavi denizden eser yoktu. Burnuna kötü konulara da grileşen denize de aldırmadı. Rehber eşliğinde giydiği özel kıyafetlerle denize girdi. Acemilik olsa gerek denizin kirli suyunu yutmak zorunda kaldı. Günler, denizin kirli suyunu yutmakla paralel midye çıkarmakla geçti. Ve o kara güne kadar acemice, mecburca, zahmetlice süren işin sonuna gelindi. En azından onun için öyle oldu. Midye çıkardıkları yerde bir arkadaşı oradan geçenMhızlı bir motorun hortumu kesmesiyle su altında midyeleriyle çıkamadı.
Arkadaşının yaşadığı bir kaza bile sayılmazdı. Çünkü, kayıtsızdı. Çünkü, mevsimlik bir işçiydi. Çünkü, artık hatırlanamayacak bir kader kurbanıydı. Sonbahar yaklaşıyordu. İşi tamamlamamıştı ve kışın istihkakını çıkarmadan dönemezdi. Ama yüksek ateş, titreme ve kusmalarla döndü. Belli ki, acemice midye çıkarırken yuttuğu sular onu hasta etmişti. Kazandığını özel bir hastaneye verdi. ‘Bir daha gitme, denizde kanserojen maddeler var, midyeler bile hastalıklıdır ‘ diyordu tedavi eden doktor.
Zaten yaşam onlar için her zaman hastalıklıydı. Ekmek parası için çalışmak bunu değiştirmiyor sadece ağırlaştırıyor ve yüklü bir sağlık faturası çıkarıyordu. “Buna da şükür, ya denizin dibinde kalsaydın!“ diyordu karısı. Şükür mü etmeliydi yoksa bir daha denizin dibine boylamamanın çabasını mı verseydi!
Bilmiyordu! Ama titriyordu! Düşünüyordu!
Gerçek olan ekmek parası için kirli sularda tehlikesine midye çıkarmaktı. Yalan olan midye işçileri için sağlıklı iş ve sağlıklı çalışmaydı.
